Justitie van twee snelheden

Het is deze week een jaar geleden dat op donderdagavond 17 juli 2025 de vergadering van de Utrechtse gemeenteraad bruut verstoord wordt. Nadat een burgermotie van de clubs Utrecht4Palestine en New Neighbours Utrecht voor een Israëlboycot is verworpen, breekt onder de activisten in de raadszaal de pleuris uit. Ook de antisemitische Extinction Rebellion- woordvoerder Laleh Al Marjani is erbij. Driftig op en neer springend en krijsend tússen de raadsleden gaat de opruier volledig uit zijn/haar/hun(?) plaat. Democratie onder vuur; het zijn indringende beelden. Nadat burgemeester Sharon Dijksma het rapaille naar buiten weet te werken, worden de ongeregeldheden nog grimmiger. De burgermoeder wordt voor de ingang lastiggevallen, belet haar eigen stadhuis weer binnen te gaan en moet met haar dienstauto in veiligheid worden gebracht. De bodes en beveiligers van het stadhuis worden ondertussen door de demonstranten aangevallen en krijgen klappen.

Dijksma doet de week daarna aangifte, maar alléén van de gebeurtenissen buiten het stadhuis. Dus niet van de intimidatie en agressie ín de raadszaal. Ze had daar ook de hulp van de politie niet ingeroepen omdat die 'echt een stuk minder zachtzinnig' te werk zou gaan, zegt ze die avond al. Ook laat ze zich dan ontvallen dat er hoge straffen 'van wel vier jaar' op het verstoren van een raadsvergadering staan. Om daaraan toe te voegen: "Ik geloof niet dat er iemand is die dat hen wil aandoen." *kuch. Twee maanden later meldt de politie dat er een verdachte is opgepakt. Dan wordt het stil.